ah/ seni kötü kö/pek güzel kedi, ah/üzdün/üz beni/ uyandırdılar/ sabah/ dinledi/m/eğer gecey/miş muş müş/ şu olmuş bu/ bitmiş. olsaydı/ da bekleseydim/ bir ihtimal daha/ yok/ farkındayım/ olsaydı/ da çok isterdim uyanmaya o paralel evrene.
ah/ aşikar/ neden ve nasıl ya da niçin/ sormak/ artık/ manasız yere/ ve ah/ döküldünüz/ bir başka/larının bir başka gün/leri için saklanan incilerim, belki ah/sen gözleri/ buğu/lu güzel sarı, belki/ahtan da yakın sen sözleri efsunlu/ şık lacivert. tam şurama bir yumru/k ve a, ve l, ve b, ve i, ve m, ve artık şimdi bir/az daha kırgın dün/yaya çok daha güvensiz/ mutsuzluk ihtimali taşıdıkları için mutluluklar.
ah/ aşikar/ ne söylenir bil/e/memekten sebep/ bana karanlık olana/ dair, belki ah/ şimdi/den itibaren ben/ sadece mutluluğu çoğaltmaya içimde/n içinde/n geçen şiirlerle/ ve şarkılar/la/ yetinmeliydim. belli/ ki öyle, ama dur/bidur/duramadım, beni bir/dur dinle/me/seniz de olur/mu /ne/ olur.
ah/ ama seni değil/ belki ah/ seni de değil /belki ahtan da yakın/ sizi çok sevdiğimden/ hep/ bunlar, öyle olmasa/ydı dövmezdi anne/ler göz/lerinin bebeklerini ve baba/lar hiç ters bakar mıydı gül/ümseyen goncalarına.
ah/ şu hayat/ta aldığım her yumruğun acısı/ elbet unutturur kendini/ bir sonraki/ne kadar/ ve ne zaman/ zorlasam da sıkamıyorum kendimi/ bu şekilde/ tutamıyorum/ alamıyorum bu /ah/ bir manasız/ suçluluk duygusundan/ kusurusuz sorumluluk/ bu mudur/ bu hastalığın bilinmeyen adı/ nedir/ yoksa uzaktan çok sevmektir/ mi?
ah/ helallerin en sevilmeyenine başvurduğunuz/un gün/düz yolda devrilen bir/az sonra yıllar olacak belli/ belirsiz yere düşen gözlerim/deki inci/tir tir gelen titreme/ler benim payım /hani/ yoksa/ nazar/ımdaki karanlık vurdu sizi/beni korkutur birihtimalbileolsa binbeşyüzdereden gelen kimi vesveseli suyla belki/ah/belki ahtan da yakın.
ah/ çekseydim/ nazarı/mı da değmeyeseydi/ o zaman/ size/ de geçeydiniz /mi/ birlikte ve belki ah/ ama şimdi öteki tarafında/n nehr/in de geçeyim /mi ha?/ geceyim diyen ene/den dan dun diye kurudu bir/den dan dun diye çekildi suskunluk/tan /ah/ aman dileyen her ruha düşen/i kaldıran bir tılsım/bu işte/ benim payıma düşen bir koca: lâ ilâhe illâ ente sübhâneke innî küntü minez-zâlimîn!

