Üç beş çocuğun arasında yere kuş çizerken seyretsem seni. İkindi vakti olsa, ve mümkünse yine böyle bir hicri yılbaşı.
Çizdiğin kuşlardan birisi canlanıp da seni alıp götürünce, alelacele bir at çizsem. Atıma kanat çizmeyi unuttuğumdan sebep, o gün bugündür atlar hep kanatsız kalsa. Atım çok hızlı koşsa. Bulutlara kadar takip etsem seni. Bulutunun gölgesinde dursam, uyusam kalsam. Rüyamda elma görsem. Oktay Ustayı görsem bir de. Bana espri yapsa. Korksam, uyansam. Elma da uyansa. Uyanan elmamı bi karga kapsa. Dalları bulutlara kadar uzanan bi ağacın en üst dalına konsa. “Hain kargaaa!” diye bi bağırsam, rüzgar çıksa. Baktım olacak gibi değil, ağlasam ben de. Gözyaşlarım yukarı yukarı çıksa.
Gözyaşıma binsen, aşağı insen, inerken düşsen, çocuklar gülse. Çocukların ağzını burnunu kırsam.
hayallere ve meyallere cevabım devam ediyor; tıpkı evvelki gibi.
