Haftasonu Eskişehir’deydim. Master / yüksek lisans işleri vardı onları yoluna koymak için gittim, gitmişken bir kaç ahbabımı, bir kaç eski dostumu da gördüm. Pek mutlu ayrıldım. Ayrılırken farkettim ki ahbapların en büyüğü de Eskişehir’miş. Continue reading
NAHNU
Internetten Arkadaşınız
eskişehir … yazıları
Hızlı Tren, en sonunda
“Yüksek Hızlı Tren” bugün sefere başladı. Başbakan, “Akıllı bir tren kendi kendine gidiyor” dedi. Çok derin bir tespit gerçekten. Şeçime yetişsin diye Ankara girişi, Eskişehir girişi ve hemzemin geçitlerin bir kısmı eksik bir şekilde çalıştırıldığı konusunda değinmedi pek. Bakan Eskişehir girişinin yer altına alınacağı müjdesini de verdi. Ankara Konya için de 2011 başı dediler, ikisi birden. Nasip tabi.
Öteki tarafta da hala “hızlı tren” ile “hızlandırılmış tren”in farkını bilmeyen gazete sitelerindeki yorumcular var. Öyle kazınmış demek ki milletin aklına. Bu şahane araçlar sevdirilecekse millete, önce öteki ile arasındaki fark anlatılmalı. Tabi hızlandırılmışından bahsedince, “sahi o malum kazanın faturası kime çıktıydı hacı?” filan diye sorulma ihtimali de var.
Hayırlı olsun diyelim. Allah kazasız belasız yolculuklar nasip etsin. Hükümete de her şeye rağmen alkış. Demiryollarına yatırım yaptığı için. İnşallah bu ve sonrasında gelecek hükümetler hızlı tren projeleri konusunda her zaman ısrarlı ve istikrarlı olurlar.
Nikah, kına ve gezgin amca
Yaman Gezgin kadar olmasa da, kendi çapında gezmeyi çok seven bir amcam var. Konya’daki kına gecesine gitmek için güzergahı Eskişehir- Kütahya- Afyon- Isparta- Eğirdir- Beyşehir- Konya olarak ayarlamasından başımıza gelecekleri az çok tahmin etmiştik. Hakeza, nikah merasimi için belirlenecek güzergahı da Tuz Gölü’nden, İç Anadolu’nun bilimum kuş uçmaz kervan geçmez şadırvanından su akmaz köylerinden ve inişli çıkışlı yollarından geçirerek bizi yanıltmadı.
Akıllarda kalanlar; Kütahya Valiliğinin agresif otoparkçısı, Üst geçitten bozma kafe, Yol tarifi için “Buralarda bir kavanoz varmış, nereye düşüyor” diye sormak, Göbekteki kocaman porselen vazo, Afyon Kalesine araba yolu sorduğumuzda “teknoloji o kadar gelişmedi malesef” diyen şakacı trafik polisi, Ahşap kolonlu huzur dolu Afyon Ulu Cami, Çık çık bitmeyen Afyon Kalesi merdivenleri, Merdivenlerin yanındaki ağaçlara dilek için bağlanan pazar poşetlerinden çaputlar ve erikli su şişeleri, Afyon Kalesindeki kocaman boşluk ve gördüğümüz enfes Afyon Manzarası, İn in bitmeyen Afyon kalesi merdivenleri, Isparta’nın enfes piknik alanları ve fıskiyelerle oynamak, Circibit ıslanmak, Göbekteki elinde şapkası ile Süleyman Demirel Heykeli, Güzel bir dostun yanında bir gece ailecek konaklamak, Cennet Bahçesi, Eğirdir Gölünde yüzmek, Ve Konya, A3′e basılmış Google Maps çıktıları ile bile evin yolunu bulamamak, ve Kına gecesi.
Konya’dan çıkış, KGM haritalarında Tuz gölünü aramak, Tuz gölünde çıplak ayak koşuştururken tuztopu savaşı yapmak, Kaman’ın roller coaster misali yolları, Köylerin şadırvanından su akmayan camileri, Ördekler ve kazlar, Saman tozları, Ekibimizin en ufağının geçmişinden “anneee, halam mı büyük dedem mi?” gibi anılar dinlemek, “e oğlum o, onun babası ya” cevabına verdiği “aslında aralarında pek de yaş farkı yok sanki” cevabı ile kopuşlarda bir daha kopmak, Nasıl olduğunu anlayamadan Samsun ve Karadeniz, Deniz kokusuyla giderilen hasretlik, Çarşamba da bastıran ve sadece Çarşamba’dan çıkar çıkmaz bizi bırakan sağanak yağmur, Gecenin bir vakti Bolaman’da yenilen yağda kızarmış lezzetli Yalıköy köftesi. Ve Giresun. Memleket, ve Nikah.
Şimdi Eskişehir’deyiz. 4 Haziran’dan bu yana herbiri diğerinden daha yorucu günler geçiriyorum. Ama sanırım bütün bu koşuşturmacaya değdi.
Bu vesileyle, her türlü iletişim aracı üzerinden bize güzel dileklerini ve hayırlı dualarını ileten eşe dosta olan teşekkür borcumu ödemek isterim. Müteşekkirim, Allah eksikliğinizi hissettirmesin.
Özel teşekkür ise sadece bütün bu yolculuk sırasında değil, bütün bu hayırlı iş sürecinde daima yanımda olan amcama gidiyor.
10. Eskişehir Film Festivali
Anadolu Üniversitesi’nin düzenlediği Uluslararası Eskişehir Film Festivali bu sene 10. yılında. 2-12 Mayıs tarihlerindeki festivalde filmler, Sinema Anadolu’nun yanı sıra EsPark ve NEO AVM’lerdeki CineBonus salonlarında da gösterilecek. Film seanslarındaki değişikleri festival programından takip edebilirsiniz.
Deprem ve düşündürdükleri
Dün deprem oldu dersteyken. Ufak, küçük bir sarsıntı esasında. Ufak da olsa nedenlerini, sebeplerini ders olarak gördüğümüz bir şeyi canlı canlı yaşamak çok acayip duygulara savurdu beni. Duygu dediysem, direkt “tırsmak” yani.
İnşaat ve yapı üzerine okuyorsanız, derslerde verilen örnekler genelde bulunduğunuz derslik üzerinden verilir. “Şurakaki kolon mesela kısa kolondur, deprem yükü gelirse mahfolursunuz”, “Şuradan kiriş geçmesi lazımdı ama geçmemiş, deprem yükü gelirse ayvayı yediniz”, “Eğer üzerinde durduğumuz döşeme en az 20 santim değilse en ufak bi depremdeaynen alt kata ineriz” filan, türlü türlü örnekleme. Ufacık bir sallantı da bile içinde bulunduğunuz dört duvarın yapısal süreksizlikleri ve kusurları aynen gözünüzün önüne geliyor. Korkutucu.
Bir de deprem esnasında ne yapılacağı, nerede durulacağı hepsi anlatılıyor, ama o anda ufak çaplı bir şok oluyor sanırım. Dün çok kısa süreli de olsa bunu farkettim.
Kandilli‘den baktım 2.7 km derinlikten gelen 3.2 ölçeğinde yerel bir depremmiş dünkü. Kampüsün bulunduğu alanın zemininde sıvılaşma çok fazla olduğu için, biz daha fazla hissetmiş olabiliriz. Allah beterinden esirgesin. Bu arada Denizli’de (Denizli-Çameli) de sık sık ufak depremler olduğunu farkettim. Enerji boşalması sanırım. Uyduruyor da olabilirim.
Eskişehir emlak piyasası
Ev arıyorum bir süredir. Sanırım memleketin en pahallı kiralık evleri Eskişehir’de. Öğrenci nüfusunun fazlalığından dolayı, özellikle biraz daha merkezi muhitlerde fiyatlar 550-650 aralığında geziyor. Aile içinse eğer, aynı evi, 450-550 aralığında bir fiyata çekiyorlar. Evin durumunun pek bir önemi olmuyor, güzeli de 500 bakımsızı da 500.
Tepebaşı tarafında aile için güzel kiralık daireler var. Sanırım oradan bir ev tutacağım. Hem sakin, temiz bir muhit, hem de kiralar gayet uygun.
İnternet üzerinden Eskişehirdeki kiralık daire bakmak da mümkünmüş. İlgilisine bir kaç adres:
Aslan
Belediye başkanı Yılmaz Büyükerşen’in belediye binasının önüne iki adet aslan koymasını lionslara selam olarak yorumlayanlar oldu şehirde. Yılmaz Hoca sert çıkmış gerçi; Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Girişine 2 Aslan Heykeli Konuldu.
Esas enteresan olan şu, gün içinde 4 kere tramvaya bindim hepsinde de bu Aslan heykelleri-Lions muhabbetine kulak misafiri oldum. Å?ehir halkı gündemi takip ediyor demek ki.
8. Anadolu üniversitesi Uluslararası Eskişehir Sinema Günleri
Anadolu üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi tarafından düzenlenen Uluslararası Eskişehir Sinema Günleri, bu sene sekizinci kez sinemaseverlerle buluşmaya hazırlanıyor. Uluslararası Eskişehir Sinema Günleri, 5-15 Mayıs tarihleri arasında gerçekleşecek ve 6 Mayıs Cumartesi günü Fransız yönetmen Christian Carion’un Ateşkes filmiyle başlayacak. Açılışta, bu yılki onur konukları Selda Alkor ve Halit Refiğ’e onur ödülleri verilecek.
Anadolu üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Sinema-Televizyon Bölümü öğretim Elemanlarının ve öğrencilerinin çabalarıyla her yıl yinelenerek gelenekselleşen Uluslararası Eskişehir Sinema Günleri, bu yıl da birçok önemli filmi beyazperdeye taşıyacak. Ayrıca; seminer, atölye çalışması, söyleşi gibi etkinliklerle de yönetmen ve oyuncuları sinemaseverlerle buluşturacak.
Eskişehir Sinema Günleri’nin bu yılki programı Dünya Sinemasının Genç Yıldızları, Sinema Tarihinin Unutulmazları, Dünya Festivallerinden, Türk Sineması 2005-2006, Canlandırma Sineması, Norveç Volda üniversitesi öğrenci Filmleri, özel Gösterimler ve Kısa Filmler başlıkları altında sunulacak. Continue reading
Porsuk nehri dondu
Şehrin (Eskişehir’in) göbeğinden geçen Porsuk Nehri (dere ?) 5 kış sonra ilk defa dondu. Vatandaşlar köprünün üzerinden donan dereye, kafam kadar taşlar atıp buzun kalılığını test ettiler. Baktılar buz tabakası yeterli, köprüden inip ikişerli üçerli gruplar halinde donmuş derenin üzerine çıkıp “Seni seviyorum, sen de beni sevsen bu iş olur” filan yazdılar. İnsanlar buzun üzerinde koşup koşup “vıjjt” diye kaydılar. Tıpkı TRT 3 Artistik patinaj insanları gibi. İnsanlar çok eğlendiler. Valla. Biz sadece baktık. O pek keyifli insan gurubu/ güruhu bu eylemlerinin ardından gururla gözden kayboldular.
Ben bu pazar, pazar pazar bi ton işim olduğu halde çifteler adlı içeye gittim. Ne de güzel gittim. Yediğim içtiğim benim olsun gördüklerimi anlatayım diyeceğim, ama yemekten içmekten görmeye fırsat kalmadı.
Ciklet lekeli bankamatik kartı
Şekersiz sakızlı AöF sınavı maceramdan sonra ancak bugün farkediyorum; sakız yapışmış kimlik kartıma. O da ne yapsın yapışmış işte cüzdanımdaki bir başka karta, o da ne yapsın işte ben sokunca bilemeden girmiş bulunmuş ATM’ye, öyle oluca, ATM’de ne yapsın tanıyamamış birden. Sok çıkar, sok çıkar. Kartın üzerinde bir pürüz hissedene, “Anam! Bu da ne” diyene kadar onbeş kere, sok çıkar.
Gecenin birinde Subay Ordu Evi yanında, bir bankamatik başında, bankamatik kartındaki sakızı çıkarmak için cebelleşen o insan, bendim. Parayı çekmenin sevinci ile kendime biri tavuklu iki tantuni ısmarlayan gene bendim. Eve gidip Hidalgo isimli Safkan Mustang atın filmini izlerken uyuya kalan gene bendim.
Gece rüyasında Veli Efendi de 2metre boyunda jokey olansa bizim bir arkadaş, sen tanımazsındı.