“Barda“, Serdar Akar’ın son filmi. Nejat İşler başrolde. Nasıl bir başrolse artık hala çıkamamış sanırım, TV ekranlarında hala aynı halde görüyorum kendisini. Bence yönetmenin stop direktifini duymamış olabilir. Yoksa neden psikopat rolüne devam etsin ki?
Alo? Helsinki ? Psikopatlık, kavga, kaybedecek bişeyi olmamak, kaybedecek çok şeyi olmak üzerine senaryosu kopuk, sırf sondaki bi cümleyi en baştaki bir vakkaya ilmeklemek için çekilmiş bir film(gibi). Ama bu yazının asıl sebebi filmin kritiği değil, seyredeceklere bir uyarı: Filmin özellikle lise iki ve yukarısındaki gençlerde “+18miş, kesin gidelim olm” önermesi çerçevesinde uyandırdığı “acayip erotizm, pozisyon vs. göreceğiz – yihahaha” duygusunun aslında olmadığı. Zira Serdar Akar daha evvelki gibi tecavüz sahnelerinde sadece bağyanların kolunu gösteriyor, ardından da Demir Bükey çıkıyor. Çıksa Komik olurdu – mühe.
Sinema salonundan çıkarken küfür eden gençlere kulak misafiri olup dinlediklerim, anladıklarım bunlar. Öte yandan “küfür ve sövgü” konusunda ihtisas yapmak istiyorsanız hemen seyredin de diyebilirim. Bunu da teşhis ettim. Ama dikkat buyurun seyredin demedim. Diyemedim.
Ferruh sağolsun öpmüş bizi, yeni bir mim “benim hakkımda bilmediğiniz bazı şeyler“. Belki de başlığın bir yerine “birçoğunuzun” diye eklemek lazım 
Üniversite sınavında tercihlerim arasında son dakikaya kadar ODTÜ Felsefe Bölümü de vardı. Sonra “hısım-akraba-rehber hoca” telkinleri sonucunda tam da ODTÜ Felsefe Bölümü’nün yerine şu anda okuduğum bölümü yazmıştım. İşin garibi ben fen bilimlerinden sınava girmeme rağmen ODTÜ felsefeye yetecek kadar türkçe-matematik puanım vardı. Eskişehir’e geldikten iki sene sonra tekrar girdim ben ÖSS’ye ve yine oraya gidecek puanı aldım ama gelin görün ki şu oldu bu oldu yine gidemedim.
Bu tercih muhabbeti ile alakalı aklıma şimdi gelen bir anektod: tercih listemi gösterdiğim dayımın, tercihlerimi “Eskişehir, bu yol üstü, bu olur“, “Isparta, bu yol üstü değil, bu olmaz” şeklinde elemesiydi. Neymiş efendim birisiyle bi paket filan gönderince kolayca ulaşacakmış bana. Hehehe, ilahi.
Yeterince açık sanırım. Işık, gürültü, kalabalık veya başka hiç birşey ve hiç bir şeyler. Krallar gibi uyurum valla, affetmem
Efem bendeniz “Çay tiryakisi” değil, “Çay muhabbetinin tiryakisi”yim. Bilmem anlatabildim mi ?
Size garip gelebilir ama nerde bir eşantiyon – promosyon ürün görsem “bu benim olmalı, düvüüü! düvüü! düvüü!” diye bi alarm veriyor bünyem. Mesela ilaç firmalarının filan dağıtığı ajandalar var ya onlar olsun, post-it türevleri olsun, ne bileyim, gazozların yanında verilen bardaklar olsun çeşitli başka şeyler filan.. Bütün bunlar beni benden alıyor önümüzdeki haftalara devrediyor. Mesela markete bir kutu kola için gidip elimde iki adet 2.5 litrelik kolaya yapışık bardakla çıktığım çok olmuştur. Ya da sırf ajandasını bana versin diye arkadaşıma yalvardığım, türlü takas önerileri sunduğum.
Bazen küçük kardeşimin sınıf arkadaşları ona birsürü eşantiyon, promosyon ürün getiriyorlar. Sonra ben de ondan cebren ve hile ile araklıyorum.
Tabi bu seneye ajandasız girmem de ben de ayrı bir hicran sebebidir, fazla ajanda sahiplerine duyurulur, adresimi hemen gönderebilirim, mühehe 
İşte böyle hayat standardınızı yükseltmeyecek veya sizi genel hakikate asla yakıştırmayacak üç beş şey daha öğrendiniz. Ferruh‘un verdiği bu şık pası Teknoist‘ten Abacus‘e, Teknoseyir‘den Hasan‘a, Acemiblogcu‘dan Aliye gönderiyorum, ve bittabi “kapıkapıkomşukomşuhuhu“mu da unutmadım: N..
