Nahnu.Org

Bilen­ler bilir inşa­at­lar iki tür, kimisi yatayda iler­ler mesela demir­yolu olur, kimisi de düşeyde mesela bod­rum kat olur. Yatayda iler­le­ye­nin­den düşeyde ilerleyen(ler)ine geçiş yap­tım. Güzel de oldu, ham­dol­sun. Mesai saat­leri içinde şehrin en tepe­sin­deki insan­lar­dan biri­yim artık. Sadece iki yük­sek katlı binası olan bir şehir için pek havalı bir şirkette pek hava­dar bir pozis­yon. Belki rama­zan son­rası Tripoli’deyiz, net­lik yok, her­neyse. Merak­lısı için, iş ile ilgili yazı­lar yaz­ma­ma­mın bir sebebi, akşam­ları çok uyku­mun geli­yor olması. Yoksa otuz iki cilt ve dört fasi­kül macera var. Ama bir büyü­ğü­mün de dediği gibi “Gece olunca geçi­yor yatı­yo­ruz”.

Kıy­met­lim Nagi­han, “Sanı­rım ben önümüz­deki dokuz ay filan kol­bastı oyna­ya­ma­ya­ca­ğım” dedi­ğin­den beri altı ayı biraz geçti ve ben o gün­den beri bir baba ada­yı­yım. Güzel bir süreç­miş. Üşenge­çin­san­lar­gil famil­ya­sın­dan olma­say­dım bu olay bağ­la­mında da gün­lük 10 yazı yazar­dım siz de belki okur­du­nuz, “Bütün süla­le­nin kız bebek bek­ler­ken aldığı pembe renkli yün yumak­la­rını iki hafta sonra mavisi ile değiş­tir­mesi” gibi filan. Ama dedik­leri gibi “Üşeni­yo­rum öyleyse yarın”.

“Gog” ve “Puslu Kıta­lar Atlası” şimdi­lerde oku­du­ğum iki kitap. “Atem tutem men seni” ve “Çilekli” dilim­deki şarkı­lar. “Duha” her zamanki gibi en tatlı gelen Kur’an suresi. “Sabah” en çok kaçan. Şeker­ci­den bilye büyük­lü­ğünde “ren­ga­renk sakız­lar” ve “pat­la­yan şeker­ler” almak yeni eğlen­ce­miz. “Şefta­lili Nes­tea” ve “Soda peşine Türk kah­vesi” sev­di­ği­miz içecekler.

Yıl­lar­dır düş­le­di­ğim bir şey, kişi­sel gün­de­mimi popü­ler gün­de­min üzerine çıkar­maktı. Ham­dol­sun çok yak­laş­tım gibi. Far­kın­da­lı­ğın aslında o kadar da gerekli bir şey olma­dı­ğını, şu hayatta Mevlana’nın yanı sıra Şems’in ve Tavus Baba’nın da var olmuş oldu­ğunu bil­me­nin, geda­vet rüzgarı’nın hanı­meli koku­suna karı­şınca ayak­la­rı­nın yer­den nasıl kesil­di­ğini gör­me­nin, safl­lığa yat­ma­nın değil de biz­zat saf­lı­ğın ne bulun­maz bir nimet oldu­ğunu anla­mak ister­sen, şu hika­ye­ciği dinle … demek ister­dim ama hika­yem henüz bit­medi. Belki ve hatta belli ki yeni başlıyor.

Allah yar ve yar­dım­cı­mız olsun.