Ben bir Radikal okuruyum
>
>
> Her ne kadar, (neredeyse) tum medyayi eline
> geciren Dogan Holding’e ait olsa da…
>
> Her ne kadar Dogan Holdingin cikarlarini etkileyen
> haberlerde acik bicimde taraf olsa da…
>
> Turkiye’nin demokrasi ve insan haklari
> mucadelesinde son derece ozgun ve yurekli bir yer
> tuttuguna inandigim icin Radikal okuruyum.
>
> insan haklari ve demokrasi mucadelesi veren bir
> avuc insana, unutulmaz mansetleriyle, haber
> takipleriyle destek, moral, guc veren gazeteciler
> orada calistigi icin Radikal okuruyum.
>
> Bu gazeteyi emekleriyle, bilgileriyle,
> birikimleriyle var eden 41 kisinin isine son
> verildi.
>
> Toplam maaslari Aydin Dogan’in disinin kovugunu
> bile doldurmayacak 41 kisi, “ekonomik nedenlerle”,
> hoyratca, haksizca, kapinin onune kondu.
>
> Kalemleriyle, beyinleriyle, yurekleriyle bizi o
> gazeteye baglayan bu insanlar simdi issiz.
>
> Mesele sadece onlarin issiz kalmasi mi?
>
> Bizim de nitelikli, dogru haberler; emek verilmis
> roportajlar; dilin lezzetiyle yogrulmus makaleler
> okuma hakkimiz elimizden alinmadi mi?
>
> Simdi o 41 kisiyi neler bekliyor? Gidip baska bir
> gazetede is bulabilecekler mi?
>
> Patronun dama tahtasindaki pul mudur bu 41 kisi?
>
> Bunu kabul etmek istemiyorum.
>
> Bir suredir can cekistigi yerden dogrulmaya
> calisan sendikayi 41 balta darbesiyle yeniden yere
> serme operasyonunun ilk adimidir bu.
>
> Bu, basinda tekellesmenin en korkunc, en tehlikeli
> sonuclarindan biridir.
>
> Basinda sendikal haklari budar, is guvencesini yok
> ederseniz…
>
> Sadece insanlar issiz, assiz kalmaz. Ayni zamanda
> editoryal bagimsizlik denen sey de tarih olur.
> Okurun onune gelen haberler, yorumlar, git gide daha
> cok patronun hunisinden gecmek zorunda kalir.
>
> Patronun istemedigi hicbir seyi ogrenme sansiniz
> kalmaz.
>
> Benim elim artik Radikal almaya varmiyor. 41
> kisinin nefeslerinin sicakligi bile o masalarda, o
> koridorlarda dururken, onlarsiz cikartilmis bir
> Radikal’i okumak icimden gelmiyor.
>
> Ben, 14 Temmuz gunu, Radikal almayacagim.
>
> Dunyanin en barbar, en antidemokratik ulkesinde
> yasamak istemedigim icin…
>
> Reklam ve pazarlama saheseri kampanyalara
> milyarlar akitip…
> Maaslarinin toplami, bazi genel yayin
> yonetmenlerinin maasinin yarisi ancak eden 41 kisiyi
> isinden, okurlari da onlardan eden bir “orjinal
> demokrasi”de yasamak istemedigim icin…
>
> Gazetecilerin issiz, okurlarin habersiz kalmasina
> sessiz kalmak istemedigim icin…
>
> 14 Temmuz günü Radikal almayacagim!

Demokrasinin olduğu bir ülkede üniformalı insanlar siyasete müdahale etmezler. Ama halihazırda dünyada böyle bir ülke göremiyorum.

Demokrasinin olduğu bir ülkede insanların inançlarına saygı gösterilir. Böyle bir ülkede yok. Var gibi görünüyor ama saygının sınırı önceden tespit edilmiş sınırlar dahilinde sadece. Sınırı biraz aşmaya gayret gösterirseniz en kötü insan siz olursunuz.

Demokrasinin olduğu bir ülkede insan haklarına saygı olur. Böyle bir ülke de göremiyorum. Hemen hemen her devlet otoritesinin biraz zaafa uğradığını görse ya da hissetse hemen halk arasında panik yaratmanın yollarını aramaya başlar. Paniğe kapılan insan da sığınacak bir kapı arar. Kapının sahibi ne derse ona da biraz uymak gerekir haliyle değil mi?

Fikir adamlarınca tasavvur edilmiş bir demokrasi var. Ama hayalden başka bişey değil gibi. Uygulayan yok. Demokrasi kılıfı altında herkes kendi çıkarlarının peşinde. ABD demokrasi vaadiyle Irak’ı tarumar ediyor gözümüzün önünde.

Bugün gördüğümüz ve adına demokrasi dediğimiz nesne, esasında küreselleşme dediğimiz, dünyaya patron olma hevesindeki bir kesimin bizi kontrol etmeye çalışma yöntemi. Bunu meşru kılmak için de eskilere, taa Magna Carta ya kadar dayandırmaya çalışıyorlar temelini. Güya diyecekler ki, bak kardeşim sen demokrasi yalan diyorsun ama bunun bilmem kaç yüz yıllık bir temeli var. O zamanlarda biz varmıydık ki de küreselleşmeye başlamıştık?

Ordan gelsin, burdan gelsin. Nereden gelirse gelsin. Masal yalan olduktan sonra Lafonten anlatmış, Adile Naşit anlatmış ne farkeder? (Adile Naşit örneği verdim diye kızmazsınız inşallah. Çocukluğumun masal prensesidir kendisi

ama ortada radikale ait bir demokrasi var mı tartışılır bir konu…

bu arada reklam fikri süper …