Memlekette Ramazan’ı duya duya yaşayabileceğiniz en güzel ikinci yer olan Konya’dayız. İkametgah burada (orada) olacak artık. Ee, Ramazan’ı Konya’da karşılamak nasip olunca onlarca cami arasından Teravih için seçim yapmak epey zor oluyor. “7 farklı camide teravih kıl, hacı sevabı cebine gelsin” artık yutmadığımız bir şey olsa da, hem yılda bir kere olan bir güzellik hem de yanında bir akşam gezmesini de hediye ettiği için ailecek seviyoruz teravihi.
Yalnız “imam-ı ferrari” ekolünden bir hocaya denk gelirseniz yoruluyor ve bunalıyorsunuz. Yoruldum ve bunaldım oradan biliyorum. Gerçi geçen gün rekat aralarında saflardaki boşluklardan faydalanarak pencere kenarına kadar ulaştım. Hatta abarttım müezzein mahfilindeki bir boşluğu da ustaca değerlendirerek oraya ulaştım. Püfür püfür esiyordu vallahi. Kendimi iyice kaptırmışım, aralarda getirilen selavatlarda müezzinlere mikrofondan eşlik ettim, o derece. Hatta bir ara “n. hanım çıkışta demir kapının orada buluşalım” diye anons edecek oldum, vazgeçtim.
“İhlas’a giden yol riya’dan geçermiş” diyorlar mı hala bilmiyorum. O hesaba yazın bunu. Selametle efem.
Allah kabul etsin, çok keyifli bir yazı olmuş.
Allah kabul etsin
Aslında anons güzel olabilirmiş 
Bu akşamda sevenler için…. 
Allah kabul etsin de Sunumax’ten gelen şu kız yazıya hiç uymadı
Allah kabul etsin Konya ya da hoşgeldin
: ) ben de teravihlerde gaza geliyorum bazen. salavatlarda herkes bağırırken ben de bağırıyorum bir coşkunlukla, herkes bağırınca kendi sesimi de duyamıyorum ama bir yandan boğazım ağrıo bağırmaktan acaba başkalarına bağırma gibi mi geliyor diye düşünüyorum. bir yandan da namazda böle şeyler düşünme diye içten içe bir ses.. insan ne yapacağını şaşırıyor.
Allah daim eylesin.şehrimize de hoşgelmişsiniz nahnu ailesi
bi de ramazanı duya duya yaşayabileceğimz birinci şehri de merak ettim?