Brokrasiden en az sizin kadar nefret ederim. Sanırım bu yüzden devlet daireleri ile ilgili işlerimin hemen hemen hepsi ağır aksak ilerliyor. Müdürlüklerden kaçayım, online halledeyim işlerimi diye düşündüm, düşünmez olaydım, .

Misal Aralık ayının başında bir soru için gönderdiğim mailime 2 Ocak’ta cevap geldi. İşin trajikomik yanı, cevap metninde “Bu işlem için 31 Aralık 2007 tarihine kadar erteletme için başvuru hakkınız vardı, ançak şu anda bu süreyi aşmış bulunuyorsunuz” gibi akla zarar bir ifade geçmesi. “Ançak“daki “ç” bunun otomat bir cevap olmadığını bize anlatıyor sanırım. Bu işin e-Devlet boyutu.

tel-Devlet ile ilgili maceram da şöyle gelişti. Sosyal Güvenlik ve Sigorta işlemlerim ile ilgili bir problemim için Ankara’yı aradım. Numarayı kurumun internet sitesinden aldım. Aradığım numaranın verdiği numaradan aradığım numaranın verdiği numaradan aradığım numaradaki adam konu hakkında bilgi sahibiymiş, şu numarayı arayın dedi.

Sigorta, Sosyal Güvenlik, Bağkur vs. ile ilgili bir işiniz varsa eğer, Ankara’yı aradığınızda size “Söyle…” diyorlar, aman diyeyim, hayat hikayenizi değil Tahsis Numaranızı söylemeniz gerekiyor hemen. Tahsis Numaramı otomatiğe bağlanmış gibi tekrarladığımdan, mutlu sona “Lafımı kesme, dinle bi…” diye paylanarak ulaşsam da, memnunum. Aradığım numaradaki adam, Allah senden razı olsun. Bi de telefonu suratıma “Tamaaam, olduuuuu” diye kapatmasaydın keşke.

Sonuç olarak, e-Devlet’in alacağı epey bir yol var. İnternet’in ÖSYM sınav sonuçlarını duyurmaktan daha değerli bir medya olduğu devlet büyükleri tarafından elbet biliniyor. tel-Devlet ise bir nebze katlanılabilir, en azından “şu masaya git”, “şunu şunu imzalat”, “şu kata çık” ve “dinle bi dinleee!” türünden sıcaklıklar ile size gerçek bir kamu kurumu havası verebiliyorlar.

Hayırlı cumalar.