Duta­nak dut

Bugün resmi bir kurumla olan evrak işle­rimi, niha­yet, son­lan­dı­ra­bil­dim. 20 Ocak’ta baş­la­yan bir işle­min bu gün bit­me­sinde benim tem­bel­li­ğim kadar her türlü işi sav­sak­la­yan, çarşamba saat 15:50’de talep edi­len 15 dk’lık işlemi ertesi hafta pazar­tesi gününe sal­la­yan memu­re­nin de payı var elbet.

Neyse işte, bugün git­ti­ğimde ken­di­sini bula­ma­dım. “Aha! bizim iş gene yattı” dedim. Ama gel­me­miş bu gün. Ora­daki diğer memur­lar işlem­le­rin baş­lan­gıç tari­hini görünce şaşır­dı­lar, sor­du­lar, anlat­tım. Meğer bu gün izin­liy­miş. Geçen haf­taki bütün işleri, izin gününe sal­la­mış, diğer memur­lar da del­len­miş­ler haliyle. Tuta­nak filan tut­tu­lar. “Ben sadece evrak isti­yo­rum, uğra­şa­mam sizin angar­ya­larla” dediy­sem de ile­ti­şim bil­gi­le­rimi filan aldılar.

Ben “Men dakka dukka” diye­yim, sen “Karma is a bitch” de, öbürü de gel­sin “Eden bulur” desin.

Muhtemelen alakalı diğer şeyler




Leave a Reply