23 Nisan, milli bayramlardan en sevdiğim olanı, Milli egemenlik ve çocuk bayramı. Ben ilkokulda acaip başarılı bir çocuk olmama rağmen (okul birincisiydim) hiç bir zaman bir Belediye Başkanı, bir İlçe jandarma komutanı filan olamadım. Yapmadıklar ki olayım. Yani, bi kıytırık okul müdürü bile yapmadılar yaa. Hep nufuz sahibi kodomanların çocukları oturdu o koltuklara… Bu açıdan, İlkokul’daki öğretmenler odasınaki ve idare katındaki bütün öğretmenlere karşı bir dargınlık beslemekteyim. O paragöz sınıf öğretmenim dahil. N’olulcaktı ya bi makam koltuğuna da ben otursaydım da bu ukde’ nin yerine başka bişey kalsaydı içimde… Şimdilerde bu hevesle, her 22 Nisan’da erkencikden yatıyorum. “Yarın erken kalkayım da stada gidip, çocukları fian seyredeyim” diye.. . Olmuyor ama, saati 11 etmeden uyanamıyorum…
Hatırlatın 19 Mayıs’ta da Okul bandosu vesilesiyle Ortaokul ve Lise öğretmenlerimi lanetleyeyim. Vodooooo…