Sigaraya başlamak nasıl arkadaşlardan görerek oluyorsa bırakmak da arkadaşlardan görerek olabiliyormuş. Diğer bir değişle sigarayı bırakmak bulaşıcıymış (Butting out together).
19 Mayıs’tan itibaren genişletilen sigara yasağından sonra bir çok arkadaşımın sigarayı bıraktığını gördüm, sevindim onlar adına.
Türlü sebeplerden açılan bloglar, aynı şekilde, türlü sebeplerden kapanabilir. Sahibinin/ sahibesinin keyfine bağlı olarak yaşanabilecek bir gelişme. Ekseriyetle üzülmüyorum kapanan bloglara. Ancak, İzlenimler ve Düşünceler veda yazılarını yayınlayınca değişik bir burukluk yaşadım. Sanki devam etse daha iyi olacakmış diye düşündüğüm için olabilir.
Derin Sular’dan Serdar Kaya da bir şeyler yazmış bu “nerde trak orda bırak“larla alakalı olarak: Yorum Blogları Birer Birer Kapanıyor. Özellikle son paragrafı çok beğendim, güzel bir tespit var:
Bence her blogu müstakil bir proje olarak ele almak gerekli. Tabii bu kısa ya da uzun vadeli, yani sonlu bir proje de olabilir. Bu durumda, sona eren projenin arşivi de zaten baştan hedeflenilen eserin kendisi anlamına geleceğinden, elektronik ortamda hizmet sunmaya devam eder. (Bir heykeltraşın eseri gibi.) Konuya bu şekilde bakıldığında, bir blog projesinin sonunda değil başlangıcında alınan kararlar önemli hale geliyor.
Haftasonu hem Konya esnafının yüzünü güldürmek, hem de onları hayattan tiksindirmek için Konya’daydım. Mobilya, perde ve halı bahsini kapatmak için, şehir merkezindeki hemen hemen bütün sektör mensupları ile bire bir görüşmelerde bulundum. En nihayetinde bütçemiz çerçevesinde, metresi 35 ytl’ye akrilik yün Dinarsu halılar ve yolluklar, Brilliant’ın VIP serisinden metresi ortalama 17 ytl’ye şirin ve sevimli tüller aldık. Peşin paranın gözünü seveyim; açmadığı kapı, sebep olmadığı iskonto yok.
Alış verişimiz sırasında habire yedik içtik ayıptır söylemesi. Bu arada iki yer keşfettik. Birincisi, şehir merkezindeki Kule Site AVM’nin içinde bir yer açılmış, Konya Mutfağı adında. Gayet nezih, temiz ve sakin. Etli ekmek ve karışık kebap için ödeyeceğiniz komik ücret de cabası. Servis de muazzam. Diğer mekan ise Kukla Kebap. Ankara merkezli bir zincir restoran’ın Konya şubesine gittik. Burayı ilginç kılansa lezzetli yemekleri değil, siz yemekteyken yapılan kukla gösterileri. Mehterandan, İbrahim Tatlıses’e, Şakira’ya kadar bir çok komik kukla gösteri yapıyor. Çocuklar için ve hatta çocuklu anneler için ne muhteşem bir şey olduğunu bizzat gördük.
Bu sefer süre kısıtlıydı, darısı diğerlerinin başına 
Peşinizden söylenmiş olma ihtimalinin sizi yıktığı cümleler serisinden:
Çok terakki edeceği ümidini besleyip hayal kırıklığı yaşadığım öyle kimseler var ki, zannediyorum, bazı günahları küçük gördüklerinden kurbet yolunda mesafe katedemiyor ve oldukları yerde sayıyorlar; oysa, mü’min bir harama nazar, bir hilaf-ı vaki beyan ya da bir gıybetten dolayı ömür boyu ızdırap duymalı…
QE2 kodlu Kraliçenin pasaportu yokmuş. Türkiye’ye eniştenin yani Edinburgh Dük’ü Prens Philip’in pasaportuyla gelmiş.
Meğer, Birleşik Krallığın Kraliçelerine ait pasaport olmazmış, neden çünkü bütün İngiliz pasaportları zaten onların adına verilirmiş.
Geçtiğimiz aylarda Türkiye’yi ziyaret eden Papa 16. Benedikt de pasaportsuz gelmiş.
1960′tan günümüze ABD seçimlerinde kullanılan kampanya logolarını derlemişler [via]. 1996′da seçimde birisi el işaretlerini kullanmış. Bu haraketler bizdeki herhangi bir seçimde kullanılsaydı, tam manası ile çorba olurdu memleket siyaseti.
Başbakanın dediği gibi 3-5 değil, tam 18 çocuk varmış Duggar ailesininde (fotoğraflar). Biri de yoldaymış.
Organizasyonda görevli arkadaşların veya sponsor firmaların baktıkları yerden bir çok eksik görünebilir. Programın gidişatı, ödüller, kokteyl veya başka şeyler. Ancak dışarıdan katılan ve gözlemleyen birisi olarak bence 4x4lük, muhteşem bir organizasyon oldu Blog Konferansı ve devamındaki ödül töreni. İsterseniz konferans sırasında aldığım ufak notlarımdan derlediklerimi paylaşayım.
En başta G.S. Üni. program dışı bir konuşma yaptı Vedat Çakmak Hoca. Beğendim. Umarım paylaşıma açar da tekrar göz atarız. Özellikle “ben” ve “biz” kavramları ile ilgili verdiği sayılar, “blogcular ve egoizm” başlığı hakkında neler yazılabileceğine ön ayak olacak niteliktedir. Bloglar üzerine yazıp, çizen, düşünen akademisyenler, böyle kısa ve öz sunumlarını sürekli paylaşsalar ne güzel olur.
Mehmet Doğan’ı zaten gıyaben seviyordum ve ilgi/alaka/dikkat ile takip ediyordum. Blog yazmayı neden bıraktığını anlattı enfes bir sunum ile. Çalışırken ve okulda bir çok sunum aldım, dinledim. Sunum yapmak bambaşka bir şey, ve Mehmet Doğan bunu çok iyi yapıyor gördüm. Multilingual olmasının farkını da hissettik. Verilen aralarda gördüğüm kadarı ile salondakiler, uzun yıllar blog yazmanın sırrının aile planlamasından geçtiğine karar vermişler.
İlk panelde konuşanlar arasında Türkiye FeedBurner şampiyonu Burak, Vblogger Gökçen Karan, Vodaco’dan Mehmet Subaşı ve kişisel menkıbelerine bizi kısmen ortak eden Kudra vardı. Ne yalan söyleyeyim. Dikkatimi en çok çeken, Kudra‘nın konuşması oldu. Bir ara “Endüstriyel Bloglamaya Hayır“diye pankart açacak zannettim
Aynı üniversitede olmamız dolayısı ile adeta bir hemşeri sempatisi ile dinlediğim Zeynep Hoca da fırtına gibiydi. Sunumunda Blog Kazanı‘na atıfta bulunduğu için çok sevindim. Blogunda sunumunu biraz düzenleyerek yayınlamış, mutlaka bir bakın.
Bigumigu ailesi de oradaydı. Komunite blogları hakkında şöyledir/böyledir gibi kullanma klavuzu tadında bilgi bombardımanı yapmadıkları için müteşekkirim kendilerine. Pembecioğlu çifti, Bigumigu’nun hikayesini paylaştılar tatlı tatlı. Ben onları da beğendim.
Sonra sıra bizim panele geldi. Winmaker, Selçuk Hoca, Kümesteki Kartal ve bendeniz Tunç‘un moderatörlüğünde konuştuk. Tunç’un neşesi bizi de aşarak salona dolu. Sanırım orada olmalıydınız. Ben de sahnede olduğum için pek not alamadım, artık dinleyenler akıllarında kalanları yorum olarak eklerler belki. Ben eğlendim umarım dinleyenler de aynı fikirdedir.
Blog Ödülleri dağıtılmadan önceki sohbetlerde, iletişim halide olduğumuz ismen tanıştığımız ama cismen daha evvel bir araya gelmediğimiz eşi, dostu, tanıdıkları görmek çok güzeldi. Daha önce başka etkinliklerden fotoğraflarını gördüklerimizi şıp diye tanımak gibi bir süper gücümüz varmış onu da keşfettik.
Kolay değil onlarca internet ünlüsünü bir arada görüp heyecanlanmamak. Ödüllerin dağıtımı sırasında bir sohbetten diğerine daldığım için ödül alanların konuşmalarının bazılarını kaçırdım. Özellikle Çağatayca ile de laflamak istiyordum, kaçırdım.
Blog Konferansı ve Blog Ödülleri için emeği geçen herkese teşekkür etmek boynumuzun borcu artık. İsmen de zikredelim hemen: başta Eray ve Bloglama ekibindeki arkadaşlar, ana sponsor Microsoft ve temsilcisi Nuri Çankaya, ve diğer sponsorlar: MediaCat, Vodaco, Kurumsal Haberler, Vestel, Haber 262, OfisNet, Blograzzi, Fikri Mühim, MDM Bilişim, Coca Cola ve tabi ki enfes manzaralı mekanı tahsis eden Galatasaray Üniversitesi Bilişim Kulübü. Teşekkürler.
Blog Konferansı ve Blog Ödülleri ile ilgili yazı, fotoğraf ve videoları blogsearch.google.com adresinden “blog konferansı” veya “blog ödülleri” diyerek tarihe bağlı olarak bulabilirsiniz.
Blog Ödülleri dağıtıldıktan sonra aynı kulvarda birincilik ödülünü alan Beyn‘den Barış ile konuştuk. “Ya ben çok şaşırdım, bence senin hakkındı birincilik” mealinde bir şeyler söylerken ödülleri değiştirmeyi teklif ettim, hemen ödülü arkasına sakladı “Ama abi üzerinde isim filan yazıyor nasıl olcak ki” dedi. Esasında farkı neyse verecektim valla.
Şaka bir yana, “kişisel” kategorisindeki birincilik ödülünün her anlamıyla gerçekten “kişisel” bir bloga, Beyn.org‘a gitmesine çok sevindim. Seneye spor blogları kategorisinde girerek işi biraz daha kolaylamayı düşünüyorum.
Blog Konferansı ve Blog Ödülleri için evden çıkmadan cebime bir tablet GingeroNatur, bir tablet de Vermidon attım. Gece trende ve sabah Haydarpaşa Garı’na vardığımda ikisinden de birer tane aldım. Belki arada da birer tane almış olabilirim. Konferans hazırlıkları yaparken Eray, Majezik ısmarladı. Ben de yanımda Vermidon var olur mu dedim, olur tabi dedi. Eray’a vermek üzere elimi cebime attığımda ilacın Vermidon değil, Oledro adlı başka bir ilaç olduğunu gördüm. Hemen ailemizin sağlık uzmanı N. Hanımı aradım, ben göndermedim dedi. Annemi aradım, benim öyle bir ilacım yok dedi.
Ne işe yaradığını bu gece öğrendiğim Oledro’dan 3 tane yuttum bir günde. Çok şükür grip-mrip ilacı çıktı. Böyle mallık insanlık tarihinde yok sayın seyirciler.